Quality over Quantity (QoQ) Releases The Lost City of Z (2016)
Vertaling: Marsman, Nightfalls & Mystique
Cork, Ierland, 1905
De Britse Kazerne
Percy.
Moet je hem eens op zijn paard zien.
Zwaai naar je vader.
Heren. Het hert zal worden afgeleverd bij aartshertog Ferdinand voor het gala.
Ik verwacht dat u zich tijdens deze jacht welgemanierd zult gedragen.
Succes...
En veel geluk.
Kregen ze uw schommelstoel niet op dat paard, opa?
Vanavond mogen jullie mijn wapendragers zijn. Twijfel daar maar niet aan.
Links van je.
Kom op.
Majoor, daar loopt geen pad.
Brave jongen.
Hij heeft hem.
Uitzonderlijke ruiterkunst, majoor. - Uitstekend schot.
Deze bossen zijn dodelijk voor paarden.
Op de dood.
Dan weet je waarom je leeft. - U zult de ster van het gala zijn.
Daar komen ze.
Dat is mijn man.
Het is papa gelukt. - Kom hier, jij.
Papa. - Goed gedaan, papa.
Ooit gaan jij en ik samen jagen.
We komen te laat.
God, dit rotding.
Jullie mannen zullen wel erg zelfvoldaan zijn...
om ons deze verschrikkelijke dingen te laten dragen.
Je draagt tenminste geen broek.
Als het kon zou ik het doen. - Dat weet ik.
Nou?
Erg mooi. - "Erg mooi."
Wat is het? Wat is er?
Jij hebt het hert geschoten. Jij zult vanavond in het middelpunt staan.
Nou, mijn liefste...
ik zal vanavond de enige van mijn rang zijn...
wiens uniform niet met medailles behangen is.
Alsof dat er nu toe doet?
Onderminister Bryce zal op het gala zijn.
"O, majoor Fawcett.'
"U heeft geen medailles?"
"Nee, Mr Bryce. Ik heb het erg druk gehad...
"met oude mannen te leren hun wapens op boomstammen te richten. Dus...
"nee, geen medailles voor mij."
Zeg eens...
hoe is die onderminister Bryce als hij thuis is?
De laatste persoon aan wie we wat hebben om onze positie te verbeteren.
Juist, ja.
Ik word ouder, Cheeky...
en erg ongeduldig door de verloren jaren.
Ik weet dat medailles belachelijk zijn. Echt.
Maar dit is misschien onze laatste kans.
Lord Bernard.
Onderminister Bryce, dit is een majoor Fawcett. - Majoor.
Het is me een eer. - De eer is aan mij.
Mag ik u voorstellen aan onderminister Bryce. Onderminister Bryce, Mrs Bellamy.
Majoor en Mrs Percy Fawcett.
Ze proosten op de jacht zonder jou.
Mag ik u dit prachtige dier presenteren, een cadeau van onze regering aan u.
Ik dans met jou, dus heb ik het beter getroffen.
Mag ik, majoor?
Ik had niets moeten zeggen.
Kolonel.
Wie heeft hem trouwens neergeschoten?
Dat was majoor Fawcett. - Dan moeten wij hem uitnodigen voor het eten.
Sta mij toe u te zeggen...
dat hij nogal ongelukkig is geweest qua voorouders.
Juist, ja.
Vertel, hoe gaat het met Lady Bernard? - Ze is...
Maart,1906
Niet meer dan 20 kisten, Clive.
Schiet op, mannen. Kom op. Zet jullie schouders eronder.
Fawcett. - Zet je schouder eronder.
Opschieten.
U vertrekt morgen naar Londen. Naar het Royal Geographical Society.
Het Royal Geographical? - Er komt een grote ontdekkingsreis aan.
Dat klinkt als een groot avontuur.
Dank u.
Het Royal Geographical Society Londen, Engeland
Dank u.
Majoor Fawcett, meneer.
Ja. Kom binnen.
Ik ben Sir George Goldie, voorzitter van het Royal Geographical Society.
Dit is John Scott Keltie, onze secretaris.
Hoe maakt u het, majoor? - Hoe maakt u het?
Onze wegen hebben elkaar niet gekruist toen u hier jaren geleden heeft gewerkt, nietwaar?
Inderdaad. Waarschijnlijk omdat ik toen werd opgeslokt door mijn studie.
Natuurlijk. Gaat u zitten. - Dank u.
Het leger heeft u in het verleden op vele plaatsen gestationeerd.
Ja. Ik heb in Ceylon gediend en daarvoor in Hongkong...
en pas nog in Ierland.
Zoals u kunt zien, ben ik naar vele plekken in het Rijk overgeplaatst.
Majoor, wat weet u af van Bolivia?
In Zuid-Amerika? - Inderdaad.
Alleen wat ik heb gelezen. - Dan zult u niet heel veel weten.
Dit is de beste landkaart die we van Bolivia hebben.
Zoals u ziet is het grootste deel ervan leeg. Er is nauwelijks iets over bekend.
Een land van primitieven.
Maar er zijn rubberplantages in het hele Amazonegebied.
Zeer winstgevend.
Er zijn nu meningsverschillen tussen Bolivia en Brazilië wat betreft hun grens.
De prijs van rubber is zo gigantisch hoog dat er oorlog zou kunnen ontstaan.
Begrijpt u wat ik bedoel?
Ja, meneer.
Hoewel ik niet begrijp wat dit met mij te maken heeft.
Daar kom ik zo op.
Geen van beide landen accepteert een landkaart van de ander...
dus hebben ze ons gevraagd om als scheidsrechter te dienen.
Aangezien u hier uw studie cartografie cum laude heeft afgerond...
hebben we u in overweging genomen.
Juist, ja.
Mag ik vrijuit spreken? - Ga uw gang.
De tijd dat ik landmetingen verrichtte liggen ver achter me...
en om eerlijk te zijn, hoopte ik op een positie waarin ik wat meer actie zou zien.
Majoor, dit is veel meer dan alleen maar landmetingen verrichten.
Dit is verkenning van de jungle.
De omgevingen is zeer ontoegankelijk.
Verschrikkelijke ziektes, moorddadige wilden. De reis zou u het leven kunnen kosten.
U bent op z'n minst meerdere jaren weg.
Maar mocht u slagen...
kan zo'n onderneming u een medaille opleveren...
en het zelfs eerherstel voor uw familienaam kan betekenen.
Wist u dat wij uw vader hebben gekend?
Is dat zo?
Ik niet.
Verschrikkelijk, zijn voorliefde voor drinken en gokken.
Maar zoals ik zei, succes in deze onderneming kan uw lot veranderen...
aanzienlijk.
Ik heb het brein nog nooit van kleur zien veranderen.
Zoals dat. - Ziet het er niet groot uit, als een groot brein.
Het ziet er rond uit.
Het ziet er rond uit, of niet? - Inderdaad.
Jack, ga jij even spelen? Ik wil even met je vader praten.
Wil je een bloem voor me plukken?
Zal ik de bal voor haar gooien? - Ja.
Klaar, voor de start...
Ik wist het.
Het is helemaal nat. - Hij zal niet weten wanneer je terugkomt...
maar je moet gaan. Dat weet ik.
Inderdaad.
Ik moet je iets vertellen.
Ik kan hem niet vinden.
Ik denk dat ik nog een kindje krijg.
Ik weet dat ik nog een kindje krijg. - Ik zie niets.
Treur niet.
Ik ben een onafhankelijke vrouw.
Dat wist ik al.
Cheecky. Schat...
ik weet dat dit voor ons allemaal een offer is.
Maar het zal de moeite waard zijn.
Daar twijfel ik niet aan.
Kom hier.
April, 1906 S.S. Panama, De Atlantische Oceaan
Luister naar me. Heb je me bedrogen?
Je gaat er aan.
Ik maak je af.
Ik snij je keel door.
Als je nog een keer valsspeelt, ga je er aan.
Wie bent u? Wat wilt u? - Henry Costin.
Ik heb gereageerd op uw advertentie in de Times Ik ben uw adjudant.
Mr Costin? - Meldt zich voor zijn dienst.
We zijn al een week op zee. Waarom stelt u zich nu pas voor?
Ik wilde zeker weten of u de taak aankon.
Bent u dronken, Mr Costin? - Nee.
Zo ziet het er anders wel naar uit. - Nou...
ik heb misschien een paar glaasjes op.
Ik heb een aanbeveling.
U zult zien dat ik handig ben met een geweer en pistolen.
Een medaille voor moed.
Heel indrukwekkend.
Heeft u een gezin. - Nee.
Juist, ja. U heeft dus niets te verliezen. - Ik neem u dus wel?
Mr Costin, laat ik duidelijk zijn.
Mijn reputatie als man hangt in zijn geheel af van ons succes.
U zult zien dat ik in staat ben om alles op te offeren.
Daarom moet ik er op aandringen.
U heeft gelijk.
U zult alle doorzettingsvermogen die u in u heeft nodig hebben.
Begrepen.
Wij zijn nu ontdekkingsreizigers.
POOLGEBIED EXPEDITIE HELD SHACKLETON, MURRAY NAAR DE ZUIDPOOL
We hebben zojuist een telegram ontvangen.
We hebben nieuwe orders. We moet de Verde rivier in kaart brengen.
De bron zien te vinden.
Het vormt een cruciaal onderdeel van de grens tussen Bolivia en Brazilië.
Onze onderzoek route begint bij een plaatsje genaamd Fazenda Jacobina...
wat niet op deze landkaart blijkt te staan.
Ik ken Fazenda Jacobina.
Het is een oude rubberstad. Het schijnt heel erg mooi te zijn.
Echt? U bent misschien toch niet helemaal nutteloos.
De tijd dringt. Er staat een oorlog op het spel.
Dus u, ik en een paar muilezels gaan een oorlog tegenhouden?
U en ik zullen elkaar moeten vertrouwen.
Geen van ons zal dit in zijn eentje overleven. - Inderdaad.
Wat leest u?
Een gedicht van mijn vrouw, door Kipling. Het heet 'De Ontdekkingsreiziger.'
Heel toepasselijk.
Wilt u het horen?
Het duurt nog lang voor we het Amazonegebied bereiken.
Ga uw gang.
''Het heeft geen zin om verder te gaan, het is het einde van de beschaving...
"zo zeiden zij, en ik geloofde het.
"Mijn land geploegd en mijn gewas gezaaid.
"Schuren gebouwd en mijn hekken verstevigd.
"Bij de kleine grenspost...
"weggestopt aan de voet van de berg waar de paden eindigen.
"Tot een stem, zo slecht als het geweten, eindeloze veranderingen inluidde.
Op één eeuwige dag en nacht die zich steeds herhaald.
Een verborgen iets. Ga en vind het.
Ga en zoek buiten het gezichtsveld...
Iets verloren buiten het gezichtsveld.
Verloren en wachtend op jou.
"Ga."
Juli,1906 Onontdekt Oostelijk Bolivia
29 graden...
16 minuten ten zuiden van de evenaar.
29...
16.
Er is hier een dodelijk uitziende slang.
Misschien zijn wij iets te Engels voor deze jungle.
Vreemdelingen in een vreemd land.
Welkom bij het Grand Opera House van Fazenda Jacobina...
met dank aan onze baron De Gondoriz en het Inca Mijnbouwbedrijf.
Pakt u alstublieft uw landkaarten.
Zwart goud. Rubber.
Majoor Fawcett? Bent u dat?
Ja. - Welkom in Fazenda Jacobina.
Korporaal Manley. Verbonden aan de gouverneur-generaal.
We kunnen de formaliteiten wel achterwege laten. Een simpele handdruk volstaat.
Dit is Mr Costin.
Ik ben niet graag de bezorger van slecht nieuws...
maar ik heb een telegram van de grenscommissie ontvangen.
Ga verder.
Zij raden u met klem aan om de missie af te breken.
Het is veel te gevaarlijk geworden. Ze vechten al...
Waar zijn de overheidskantoren?
Overheid?
Ik ben bang dat u de "overheid" al een lange tijd achter u hebt gelaten.
In dat geval, kunt u ze maar beter een telegram sturen...
om hen te informeren dat we doorgaan zoals gepland.
Hoe snel kunt u voor ons een indiaanse gids regelen?
Ik had een indiaanse gids, maar...
Wat is er met hem?
Wat, was hij bang om een beetje zwaar werk te verrichten?
Dat niet. Het ligt niet meer in mijn handen.
U moet baron de Gondoriz spreken. Hij heeft de leiding over het rubberbedrijf.
Goedenavond, baron. Bedankt dat u ons wil ontvangen.
Wij zijn van het Britse leger.
Wij gaan de Verde rivier op en hebben een paar van uw mannen nodig.
In ruil beloof ik u een zeer gunstige behandeling van mijn land.
Houd hem vastgeketend. Hij is niet te vertrouwen.
Hij heeft zo nu een dan een goed pak slaag nodig.
Alsjeblieft.
Jullie gaan stroomopwaarts, toch?
Ja. Voor landmetingen. - Nou...
daar is nog nooit iemand van teruggekeerd.
Nog nooit.
Is deze slaaf goed genoeg voor u?
Spreek je Engels? - Hij begrijpt het. Dat hebben we hem geleerd.
Wat wilt u voor hem en vier man die hij uitkiest hebben?
U voelt zich beledigd om met mij te onderhandelen.
Nee, helemaal niet. - Alstublieft. Schaam u niet.
U komt hier landkaarten maken. Waarom?
Zodat er misschien vrede komt.
Wat is vrede?
Vrede betekent dat mijn bedrijf zal floreren. Ik zal floreren.
Vrede betekent slechts dat er niets zal veranderen.
Ik zal u helpen omdat u ervoor zult zorgen dat niets zal veranderen.
Ik vergat u dit te geven, majoor. Dit kwam aan toen u landmeten aan het verrichten was.
Kun je laten zien tot hoe ver de rivier loopt?
Lange tijd op de rivier. Ik ken de rivier.
Mooi.
We hebben drie volle vlotten en vier paarden nodig. Is dit onze ploeg?
U heeft wel een zielig zooitje mannen voor ons geregeld.
Betrouwbaarder dan dit zal u hier niet vinden, Mr Costin.
Wij zijn de enige die ze willen betalen.
We maken twaalf uur per dag. Niets minder.
De rivier zal de komende twee jaar ons thuis zijn. We zullen niet falen.
De mensheid wacht op onze ontdekkingen.
We vertrekken.
Ik zie de vissen, maar het lukt me niet om ze te vangen.
Alweer niets. Ik begrijp het niet.
De rivier is hier diep. Er zit heel veel vis.
Het is een woestijn.
Een groene woestijn.
Oké, haal maar binnen.
We proberen het verderop.
Majoor Fawcett?
Wat doet die hier helemaal?
Die komt zonder twijfel rubber laden. - Of misschien zoekt ie het goud van El Dorado.
Het is Duits.
Op de romp staat "Hamburg".
Er is iemand aan boord.
Hallo, bent u Duits?
Bist du Deutsch...
Costin. Piranha's. Ga uit het water.
Waar is Fawcett? Fawcett.
Het is niets.
Zijn we dichtbij?
Nog vele weken te gaan.
De rivier is altijd gevaarlijk.
Maar u zult zien dat hier ooit veel mensen hebben gewoond.
In een prachtige stad van goud en maïs.
Nog ouder dan Engelsen.
Diep in het bos.
Maar de blanke man heeft het nooit gevonden.
Ik heb medelijden met u, Engelsman.
Ik ben vrij...
voor u is er geen ontsnapping uit de jungle.
Zelfs de indiaan is gek geworden.
Hij sprak vandaag tegen mij over gouden steden...
als een klein kind.
Hij denkt dat we conquistadores zijn om naar hun dood moeten worden geleid.
Ik vond die indianen sowieso al een beetje gek.
Ik zou graag willen dat u dit aan mij voorleest.
Als dit ons einde is, wat maakt het dan nog uit?
Ik vrees dat het ondragelijk voor me is om zelf te lezen.
U mag het samenvatten.
Tot uw dienst, majoor.
Uw vrouw is met het gezin naar Devon verhuisd.
Ze heeft een zoontje gekregen genaamd Brian.
U oudste jongen, Jack, blinkt op alle vlakken uit, zegt ze.
Ik zie mijn zoontje nu in mijn dromen.
Wat voor dwaas ben ik dat ik mijn gezin achterlaat voor deze plek?
Wat hoopte u hier te bereiken?
Ik weet het niet.
Het enige wat we nu nog kunnen doen is naar de bron van de rivier gaan.
Mr Costin?
Majoor...
eten weg.
Jezus Christus, we zullen sterven van de hongerig.
Nog eentje.
Geef aan mij.
Beheers jezelf.
Wij zijn geen wilden.
We gaan hier sterven.
En waarvoor?
Een landkaart?
Zelfs als we daar zouden komen, redden we het niet terug zonder eten.
Hebt u daar al aan gedacht?
We zullen uithongeren.
We zijn niet eens op zoek naar goud.
Laten we hem te grazen nemen.
Mijn oor.
De volgende gaat in je reet.
Dank u, Mr Costin.
Er is hier nog nooit iemand geweest. Niemand. Ooit.
Het is ons gelukt.
We zijn de eersten. Wat een vondst.
Majoor.
De indiaan is weg.
Hij is weggelopen.
Hij heeft ons hierheen gebracht.
Onze laatste meting.
Droom ik dit? - Nee...
ik zie het ook.
Alstublieft.
Het is onze enige kans.
We zullen verhongeren.
Godzijdank. - Ik had dat niet beter gekund.
Wat is er, baas?
Er ligt aardewerk...
in de grond.
Kijk, het ligt overal.
Kijk.
Ze zijn heel oud.
Jezus, hij had gelijk.
De indiaan had gelijk.
U zei dat hier nog nooit iemand was geweest.
Ik denk dat u geen blanke bedoelde, Mr Costin.
Ik denk dat u geen blanke bedoelde.
Wij dachten dat de indiaan gek was. Er moeten hier huizen zijn geweest.
Godzijdank zit er meer vlees aan dat zwijn dan aan ons.
Rustig aan.
De hel uitkomen is altijd moeilijk.
En we zullen terugkeren.
De wereld zal te weten krijgen wat wij hier gevonden hebben.
Laten we doorgaan. - We gaan.
Kom, we gaan.
Kunt u hem zien?
Dank u.
Majoor Fawcett, u bent de dapperste ontdekkingsreiziger van Engeland.
Dank u.
Je zoon. - Dit moet Brian zijn.
En hier is Jack.
Bent u mijn vader?
Inderdaad, jongen.
Geef me een knuffel.
Laten we naar huis gaan.
Bedankt allemaal.
Percy, kom. Ontmoet onze gastheer, Mr James Murray. Hij wil u graag ontmoeten.
Een persoon met aanzienlijke geldmiddelen. En een prachtig huis.
En natuurlijk, een bijpassende reputatie.
Mr Murray. Majoor Fawcett, ik zie u wel daar beneden.
Welkom bij de ingewijden. - Dank u, Mr Murray.
Mrs Fawcett. - Goedenavond.
Percy, we zijn zeer benieuwd naar uw speech voor het RGS.
Luister naar ze.
Ze hebben het allemaal over uw missie. Buitengewoon.
Ik ben vereerd hier te zijn.
Ik heb uw artikel vanmorgen gelezen in de Times over de slavenhandel in Amerika.
Het is...
U bent een verlicht man. Arme wilden.
De oorspronkelijke bewoners verdienen onze medeleven.
Ik denk dat we alleen het topje van de ijsberg van Amazonegebied hebben ontdekt.
Absoluut. Ik was...
Ik ben bioloog, maar ik ben ook een soort ontdekkingsreiziger.
Ik was de tweede bevelhebber onder Shackleton in Antarctica.
Wist je dat? Ik denk dat er hier niemand is...
die niet op de hoogte is van uw bijdrage, Mr Murray.
U hebt jezelf onderscheiden door uw dapperheid. Ik weet wat die expedities vereisen.
Het is al mijn levenslange ambitie om naar het Amazonegebied te gaan.
Ik moet zeggen...
ik hoop dat het RGS haar doel blijft nastreven, maar...
ik denk dat het maken van een landkaart niet het belangrijkste doel moet zijn.
Echt?
Ik heb verschillende archeologische ontdekkingen gemaakt...
waarvan ik geloof dat ze een enorme betekenis hebben.
Zoals? - Aardewerk in de jungle...
waar nog nooit een blanke man is geweest.
Mag ik u wat influisteren?
Uw daden hebben elke deur voor u geopend...
maar ik raad u aan om zulke ontdekkingen voor uzelf te houden?
Het is één ding om de primitieve mannen uit de jungle te beschermen.
Het is nogal iets anders om waar zij toe in staat zijn te verheerlijken.
Niemand zal in twijfel trekken dat u geloofde wat u zag, maar...
zo'n reis kan een zware aanslag op de geest zijn.
Heel erg zwaar.
Mr Keltie...
mijn geest is nog prima in orde...
en godzijdank nog steeds onbevooroordeeld.
6 Februari 1911.
Goedemiddag, heren.
Ik wil u graag voorstellen aan een van onze broeders...
wiens prestaties bekend bij u zijn. en zeker niet gering.
Majoor Percy Fawcett.
Dank u.
Ik zou bij mijn man moeten zijn. - Het is alleen voor mannen, mevrouw.
Mijn waarde collega's...
ik ben er van overtuigd dat Amazonegebied veel meer is...
dan de groene woestijn die de meeste van ons hadden verwacht.
Ik stel dat in het Amazonegebied...
er een verborgen beschaving huist.
Die misschien zelfs ouder is dan de onze.
Majoor Fawcett...
ik ben Mr William Barclay uit Bedford. En ik ben in Zuid-Amerika geweest.
Alstublieft, Mr Barclay, ik weet zeker dat we allemaal willen horen over uw vakantie.
Maar we hebben het nu over ontdekkingstochten.
Voor de duidelijkheid, heeft u het nu over mythische koninkrijken van goud?
Die fantasieën hebben de Conquistadores naar hun vernietiging geleid.
Het waren de Conquistadores en wij...
die Amazonegebied vernietigen.
Ik heb met mijn eigen ogen het bewijs van hun beschaving gezien...
en ik verzeker u. Het is echt.
Misschien is het te moeilijk voor sommige van u om het toe te geven.
Wij, die voor zo'n lange tijd doordrenkt zijn met bekrompenheid met van de kerk...
kunnen niet veel geloofwaardigheid hechten aan een oudere beschaving...
vooral een die gecreëerd is door een ras die de blanke man...
op brute wijze heeft veroordeeld tot slavernij en de dood.
Zeg u nou dat die wilden gelijk zijn aan ons?
Ik weet het niet, Mr Barclay, maar ik wil dat graag ontdekken.
Wat? Wilden in Westminister Abbey?
Maak er maar grapjes over. Maar wat staat er op het spel?
Als we een stad vinden...
waarvan men het onmogelijk achtte dat het bestaat, kan dat misschien wel...
een compleet nieuw hoofdstuk schrijven in de menselijke geschiedenis.
Aanschouw mijn bewijs. Ik heb archeologisch bewijs.
Oudheden net zo verfijnd...
als in Azië of in Europa. In het midden van de jungle.
Potten en pannen.
Rustig, kinderen.
Na mijn terugkomst uit de jungle heb ik een aanwijzingsdocument laten onderzoeken.
Gedateerd uit de tijd van de Conquistadores, Mr Barclay.
Er wordt gesproken over de ontdekking van een verloren stad.
Blootgelegd in het Trinity College in de Dublin, deze week...
door mijn lieftallige vrouw.
Geschreven door een Portugese soldaat in 1753.
En ik citeer...
"We kwamen bij de ruïnes van een oude stad versierd met goud.
"Straten, tempels, oude symbolen."
Wat, El Dorado? - Nee, heren.
Ik noem het Z. - Z?
Het ultieme stukje van de menselijke puzzel.
Als het daar is, moeten we het vinden.
Mr Fawcett, ik zeg dat we terug moeten gaan.
Ik zeg dat we moeten gaan en dat we roem moeten gaan vinden.
Wat zegt u? - Wat ik zeg, Mr Murray...
is dat ik de uitdaging aan ga.
Ik heb u wel zien zitten. Gaat u met ons mee terug?
Mr Fawcett, die jungle is een hel maar wel een die ik geweldig vind.
We zullen terug gaan. En we zullen de roem vinden.
Ik heb zulke hoge verwachtingen, Cheeky.
Met deze reis zijn we eindelijk in staat...
om hun bekrompen overtuigingen te vernietigen.
Ik geloof dat ik er klaar voor ben om je te vergezellen op jouw volgende reis.
Wat bedoel je?
De kinderen zijn dan terug op school.
En ik heb geleerd om de sterren te lezen en te navigeren...
en ben behoorlijk bekend met de geschiedenis van de regio.
Ik heb dan ook dat document gevonden. - Ik weet het, schat.
Maar dat is onmogelijk.
Het is geen plek voor een vrouw.
Geen plek voor een vrouw?
We geloven heilig in de gelijkheid tussen ons.
In gelijkheid, ja, maar in denkwijze, niet in lichamelijk.
Je kunt je de ontberingen van zo'n reis niet voorstellen.
Ik denk dat het algemeen bekend is...
dat de pijn tijdens de bevalling alles overtreft wat een man moet doorstaan.
Dit gaat niet om een bevalling. - Wat weet jij nou van bevallen?
Ben je er twee minuten getuige van geweest, of heb je het zelf doorstaan?
De jungle draait om jaren van oefenen...
trainen, de vaardigheden van een soldaat.
Ik heb dat wel. Het gaat om larven in je huid.
Het gaat om dodelijke slangen en ziektes die je bloed laten overgeven.
Jij zou dat niet aankunnen. En ik zou dat niet aankunnen.
Het is me gelukt al die jaren dat je weg was de gevaren die jij moest trotseren aan te kunnen.
Op deze manier kunnen we nog samen zijn. - Jij bent mijn vrouw.
Ik heb je hier nodig.
Niet als mijn tentgenoot die constant verzorging nodig heeft.
En in die fantasie van jou, wat gebeurt er met de kinderen?
Alsjeblieft, probeer redelijk te zijn.
Jij gooit "redelijkheid" in mijn gezicht?
Was het redelijk om hier te blijven en te worstelen om voor de kinderen te zorgen...
terwijl jij door de jungle zwierf?
Je hebt nog nooit één gedachte geschonken aan mijn ambities als vrouw.
Heb je daar wel eens over na gedacht?
Mannen en vrouwen vervullen hun rol sinds het begin van de tijd.
Het is de hoeksteen van onze beschaving.
Ik had meer begrip van je verwacht en ben beschaamd door jouw houding.
Het is in orde, schat.
Het spijt me dat we schreeuwden. Ik kom eraan. - Mama, alsjeblieft geen ruzie maken.
Het is in orde, Jack.
Onontdekt Amazonegebied, Mei, 1912.
Nog 195 kilometer tot we bij Oviedo's laatste vermelding zijn.
Je moet daar iets op smeren. - Zal ik doen.
Waar is Mr Murray? - Hij brengt alle spullen mee.
Hoe maakt u het? - Ik maak het prima, dank u.
Mijn rugtas is een beetje zwaar, zo blijkt.
Misschien kan ik mij verlossen...
van de onnodige zaken.
Dat zou ik niet doen als ik u was.
U wilt niet slecht uitgerust zijn voor de reis die voor ons ligt.
Hoe dan ook...
een behoorlijk aantal van deze wetenschappelijke dingen...
lijkt ons behoorlijk te vertragen.
Als we bij de rivier zijn.
Maar u moet één paar kleding bewaren en natuurlijk uw slaapmat.
Ik denk dat ik net zo naakt ga als Adam in deze verschrikkelijke hitte.
Wat een aanblik moet dat zijn.
Laten we gaan.
Hij zou wensen dat hij terug was op de Zuidpool.
Hij zal snel zijn steentje bij gaan dragen. Maak je geen zorgen.
Zullen we ons verblijden met de brieven, heren?
We hebben nog steeds de zakken van San Carlos.
U hebt er twee van uw vrouw en zoon, majoor.
Er is een grote ontdekking gedaan in Peru. - Vertel verder.
Een Amerikaan, Hiram Bingham, hij heeft een verloren stad gevonden in het Andes.
Machu Picchu.
Hij zegt dat Dr Hamilton dicht in de buurt is.
Het lijkt erop dat we in een race zijn met de Amerikanen.
Ze willen ook een graantje van onze prestige meepikken.
Hij is te ver naar het noorden.
Het bewijst wel dat er nog genoeg te vinden is.
We zijn de andere boot kwijt.
Wilden.
Bewapen jezelf. - Nee. Niet schieten.
Iedereen uit de boot. Zoek dekking.
Pak je harmonica.
Mijn harmonica? - Ja, doe het nu. Speel 'Soldiers of the Queen'.
Schiet op.
Mr Costin, zing samen met mij.
Kom.
Ben je er klaar voor?
En...
Vrienden.
Jongens.
Als die roodhuiden aanvallen, komen jullie koste wat het kost hierheen.
Koste wat het kost.
Goeie god.
Richt op zijn hoofd.
We zijn veilig.
Het opperhoofd heeft ons uitgenodigd als zijn gasten.
Gaat het?
Dit is een kannibalenstam.
Ik weet het.
Het opperhoofd heeft uitgelegd dat het een lid van zijn stam is die dood is.
De geest zal hen vergezellen als ze hem opeten.
We moeten proberen mee te doen.
Ze hebben waarschijnlijk waardevolle informatie over onze bestemming.
Ik luister niet naar deze waanzin.
Dat weiger ik.
Deze kant op, mannen.
Kom.
We moeten terug naar die boot, jongens.
Costin.
Een geschenk. Voor u.
En uw zoon? - Ja, goed.
Ja, heel erg mooi.
Ja.
Bedankt.
We zijn op zoek naar oude huizen.
Veel huizen, voor heel veel mensen.
Diep in het woud.
Weet u daar iets vanaf?
Hij heeft geruchten gehoord over een stad, maar hij weet het niet zeker.
Hij zegt dat er verderop bij de rivier mensen zijn die ons kunnen helpen.
Goed.
Bedankt, mijn vriend.
Eten?
Dat is opmerkelijk.
Die substantie verdooft de vissen alleen maar.
Ze doden niet meer als dat ze nodig hebben.
Opmerkelijk.
De zogenaamde 'wilden' hebben akkers in de jungle gemaakt...
terwijl niemand dacht dat het mogelijk was.
We zijn zo arrogant en neerbuigend.
Ik niet meer als anderen.
Kijk hoe het er allemaal bij staat.
Wiskundig in zijn nauwkeurigheid.
Het is wat je zelf al zei.
Stel je voor hoe Z dan wel niet moet zijn.
De kano's zijn nu nutteloos. We gebruiken het vlot wel.
We gaan met zonsopgang weg.
James?
Ik denk dat ik hem gevonden heb.
Hallo, ouwe rakker.
Blijkbaar ben ik verdwaald.
Gelukkig leeft u nog. Ik dacht eerst dat u opgevreten was door die wilden.
Ik heb een lelijke wond op mijn been.
Het zal verzorgd worden.
Kom. - Nee.
We moeten doorgaan.
Volgens mij krijg ik koorts.
Mr Manley, help me het schoon te maken.
Dit zat in mijn koffer.
Het was een geschenk van mijn vrouw en kinderen zodat we het konden delen.
Ik weet het, ik was heel...
hongerig.
Ik voel me moe, als u het niet erg vindt, rust ik...
ietsje langer uit.
U hebt geen recht om moe te zijn.
Op mijn eigen kinderen, op hun jonge leeftijd, kan men meer rekenen dan op u.
En ik kon thuis bij ze zijn...
en toch zit ik hier bij u...
om grootse dingen te doen.
Heb u water?
U krijgt water als we bij het vlot zijn. Mr Manley, help me hem omhoog te krijgen.
Blijf waar u bent, Mr Murray.
Het is belangrijk dat we in balans blijven.
Blijf zitten.
Blijf zitten, godverdomme.
Blijf met beide benen op de grond.
Zwem naar de kant.
Wij gaan verder.
Zwem naar de kant.
Ga.
Zwem naar de kant.
Laat los.
Straks slaat het vlot om. En zijn we de spullen kwijt.
Verdomme.
Ik zei loslaten, zwakkeling.
Laat los.
Help me, Mr Manley. Om naar de kant te komen.
Ik pak hem.
Kop dicht.
We zijn een derde van ons rantsoen kwijt, baas.
Ik verdronk. - Dat zou niet gebeuren.
En allemaal nadat je ons voedsel hebt gestolen.
Ik veronderstel dat ik mijzelf uit had moeten hongeren.
Dat zou wel eervol zijn, zeker?
Is dat wat je wilt? Dat ik sterf?
Rustig aan, alsjeblieft. Geef een stervende een kans.
Ik wil gewoon dood.
De onbeschaamdheid van die parvenu...
zijn vulgaire zoektocht naar roem...
net zoals een judas.
Hij heeft me uitgeleverd...
aan deze jungle.
Volgens de sextant en de kaarten lopen we twee weken achter.
Baas...
zijn wond raakt meer geïnfecteerd.
Je hebt me uitgeleverd... - Mr Murray heeft bloedvergiftiging.
...van het vele kwaad. - Ik heb het gezien.
De vurige kou in Antarctica...
Zal hij het halen?
Er is een kleine kans.
Was ik zwak?
Hij is het niet waard om gekust te worden...
de zoom van je kleding...
zoals ik niet waardig ben de jouwe te kussen.
Geef me kracht om te overleven.
Hij is niet waardig.
Nee.
Wat is er?
Er zijn mijnkampen ten zuiden van de rivier.
In de ochtend ga je daarheen.
Ik geef je ons laatste paard...
wat proviand dat ik kan missen en een indiaan die je de weg wijst.
Ik heb thuis een gezin.
Ik kan je niet de hele groep in gevaar laten brengen.
Je geeft helemaal niks om mij...
of iemand van het gezelschap.
Je geeft er zelf niks om om naar huis te gaan.
Je geeft alleen maar...
om je verloren stad.
Ik ga kijken of er een pad loopt.
Baas.
Ik heb het gezien.
We zijn dichtbij.
Doorlopen.
U moet terugkomen.
U geeft die klootzak ons laatste paard en dat is zijn dank.
De rantsoenen zijn geruïneerd. Murray heeft ze met olie overgoten.
Moet u zien.
We moeten terug.
Dat gaat niet meer.
We zijn er bijna.
We hebben niks om te laten zien voor onze inspanning.
Geen bewijs. - Waarom gaan we dan door?
Met wat we op ons rug hebben? Dat is maximaal voor een week.
Het is voorbij, Percy.
Om naar de RGS gestuurd te worden.
Mr James Murray werd gedwongen om zich te scheiden van de expeditie...
om medische zorg te krijgen.
Zijn locatie is momenteel onbekend...
en hij is vast omgekomen.
De rest van de groep...
zal zo snel als mogelijk is in Engeland arriveren.
AARTSHERTOG VERMOORD
Dat wordt waarschijnlijk oorlog met de moffen.
We kunnen beter naar huis gaan, anders missen we onze kans om te vechten.
Stuur het onmiddellijk weg.
Ja, majoor.
Pak hem, Brian.
Dat is Joan, maar dat had je al geraden, denk ik.
Je dochter.
Ik wilde dat niet doen. - Wat een prachtig kind.
Hallo, Joan.
Ik ga de jongens halen.
Nee.
Laat ze maar verder spelen.
Stuur ze maar als ze klaar zijn.
Ik ben degene die moet vertellen wat er is gebeurd.
Je bent het echt.
Drie, twee, één...
Ze zijn echt gegroeid.
Je hebt het echt geweldig gedaan.
Mijn bal.
Heren, welkom in ons nieuwe kantoor.
Bedankt dat u op zo'n korte termijn bent gekomen. - Sir John.
Professor.
Deze kant op, alstublieft.
Gefeliciteerd met uw ridderschap.
Bedankt. Ik denk dat u iedereen die hier zit wel kent.
Mr James Murray is vanochtend in Londen aangekomen.
We wilden zo snel mogelijk vergaderen.
Gefeliciteerd met uw veilige aankomst.
Het was een opmerkelijke inspanning.
Mr Murray beweert dat u hem heeft verlaten. Klopt dat?
Nee, dat is niet zo.
We hebben hem geld en eten gegeven.
Het was noodzakelijk om levens te redden.
Sir George, we hebben onze tijd doorgebracht...
met het spelen in de modder met de wilden.
En ik heb nooit bewijs gevonden van een verloren stad.
U was de reden dat we nooit op onze bestemming zijn gekomen, Mr Murray.
U hebt paraffine over onze laatste rantsoenen gegooid.
Ik verwerp die beschuldiging, Sir John.
Ik kan deze beledigingen niet langer tolereren van deze jongeman.
Ik heb een advocaat ingehuurd en zal verdere stappen ondernemen.
En wat betreft zijn knechtjes, het zijn zwijnen en niet te vertrouwen.
Je had in de jungle een pak slaag moeten krijgen, als hond die je bent.
Alstublieft, heren, onze natie is in oorlog.
We kunnen ons niet tegen elkaar keren.
Daarom wil ik dat er een oplossing komt.
Goed.
Dan bied ik aan...
als u zich hier wil verontschuldigen tegenover mij...
voor deze hele genootschap...
wil ik mijn aanklacht intrekken tegen de RGS, en u...
onder bepaalde voorwaarden, uiteraard.
Dus, majoor...
Biedt u uw excuus aan?
Voor het algemeen belang...
ben ik bereid om te schikken. - Dank u.
Ik zal wel de voorwaarden van Mr Murray moeten horen.
De dag dat ik akkoord ging om deel te nemen aan uw missie...
en toestond dat uw ster mijn gebied mocht betreden...
was uw vrouw aanwezig om uw opkomst te zien.
Mijn enige voorwaarde is dat zij wederom aanwezig zal zijn...
om getuige te zijn van uw erkenning...
van het onrecht wat u mij heeft aangedaan.
Mr Murray, de laatste keer dat ik u zag...
zette ik u op het enige overgebleven paard...
gaf u veel meer dan uw deel van ons eten.
De mannen smeekten mij om u te laten liggen.
Maar dat kon ik niet en als resultaat...
heb ik uw leven gered. - U heeft mijn leven gered?
U redde mijn...
Ik eis nu een verontschuldiging. U zult uw excuses aanbieden.
Ik zal mijn excuses aanbieden... - Dank u.
...aan mijn mannen.
Het spijt me dat ik Mr Murray ooit waardig heb bevonden om deel uit te maken van ons gezelschap.
En dat ik de stand van een man ooit heb miskent voor zijn karakter.
Maar die fout zal ik niet nogmaals maken.
Wat uw doel in deze hinderlaag is kan ik niet zeggen.
Maar u hoeft zich niet meer voor mij te schamen.
Hierbij neem ik ontslag van dit instituut en zal ik alleen verdergaan.
Nee, alstublieft, majoor. Alstublieft. Dit is ongehoord.
Alstublieft, u moet er op terugkomen.
Magnus.
Ik zal hem een lesje leren.
Wat is er? - Je hebt een brief ontvangen.
Alle voormalige officieren die nu niet gestationeerd zijn..
moeten hun naam aan het ministerie van Oorlog doorgeven.
Laten we hopen dat het een kort conflict is.
Praat met de jongens. - Maak je geen zorgen, liefste.
Ik heb mijn hele leven hiervoor getraind.
Hallo, jongen.
Vader.
Jack. Brian. Is Harvey uitgelaten?
Nee, nog niet. - Juist. Ik doe het wel.
Vader, u hoeft toch niet weer weg? Om te vechten?
Als de berichten kloppen, ben ik bang van wel.
Vader, u bent net terug. Dat is niet eerlijk.
Ik ben verplicht om te dienen. - "Verplicht"?
En uw verplichting naar mama...
en ons. Uw gezin.
Het gezin wat u zoveel jaren heeft verlaten? - Jack.
Hoe durf jij zo tegen mij te spreken?
Hoe durf...
Hoe durft u, vader?
U denkt niet aan ons.
U denkt aan indianen of Duitsers, of elke andere weg naar roem wat u kunt vinden.
Jack, hou op. Genoeg. - Mama, ik zal niet stoppen.
U bent als mislukkeling teruggekeerd. De kranten staan er vol mee.
En u wilt ons weer verlaten? Dat is verachtelijk. - Genoeg.
Percy.
Ik haat hem.
Alles wat jouw vader heeft gedaan op het moment dat jij geboren werd...
is om jouw leven beter te maken. En voor je eigen bestwil, hoop ik dat je ooit...
spijt zult krijgen van de dingen die je net hebt gezegd.
Alsjeblieft, ga weg.
Het front, Rivier de Somme, Frankrijk
Twee jaar later
Wat zeg je hiervan, baas?
Het blijkt dat onze oude vriend Mr James Murray uiteindelijk niet zo machtig was.
Waarom zeg je dat?
De klootzak is vertrokken op een Noordpool expeditie met Canadezen en...
en is gaan muiten..
Sindsdien is er niks meer van hem gehoord.
Kijk maar.
Zijn geweldige vakbekwaamheid zal hem vast wel weer veilig terug laten keren.
Iemand zou de Eskimo’s moeten waarschuwen dat Mr Murray op de loer ligt.
Oké, majoor? - Mr Costin.
We hebben een medium met spirituele vaardigheden bij de Russen weggehaald.
Kom. Zij zal uw toekomst voorspellen.
Niet te geloven dat jullie haar hierbinnen hebben gesmokkeld.
Welkom in de ondergrondse wereld. Tijd is om. Vooruit.
Het is de beurt van de majoor. - Ga verder.
Laat de toekomst van de majoor horen.
Geweldig.
Wij zullen snel in gevecht zijn, mevrouw.
Elke geestelijke steun zou zeer op worden prijs gesteld.
Bent u de ontdekkingsreiziger?
Dat was ik.
Net als deze beste mannen, die hierheen zijn overgeplaatst zodat we samen kunnen zijn.
Geef mij uw hand.
Voel mijn hand. Luister naar mijn stem.
Is het een bos?
U droomt dat u in een bos bent.
Ik wil de verloren stad vinden.
Kunt u zichzelf daar nu zien?
Probeer het u zich voor te stellen.
Ja. Ik kan het zien.
U kunt zichzelf niet verblinden met dit visioen.
Wat u zoekt...
is veel groter dan u zich ooit had kunnen voorstellen.
Een groot land vol met mensen.
Uw ziel zal nooit rust vinden totdat u deze nieuwe plek hebt gevonden.
Het is uw lotsbestemming.
Daarmee zult u de wereld verlichten.
Onze wereld heeft zichzelf in brand gezet.
Ik moet elders kijken om de vuurzee te blussen.
26 September, 1916
Goedemorgen, heren.
Majoor. - Goedemorgen, majoor.
Toen ik jonger was, stelde ik alles in de waagschaal voor koning en vaderland...
voor positie en rang.
Ik geloofde dat dat de man maakte.
Maar mijn reizen hebben mij geleerd...
dat zulke ambities enkel hersenschimmen zijn.
Ik weet dat wij in onze harten...
voor onze geliefden vechten...
zoals dat ook hoort.
Maar zij zijn hier niet.
Dus laten er in plaats daarvan voor elkaar vechten.
Succes.
En moge God met jullie allemaal zijn.
En laat die moffen de kolere krijgen. - Goed gezegd, Mr Costin.
Oké. Neem jullie positie in.
Schakel hun machinegeweerschutter uit.
Schakel hun machinegeweerschutter op die heuvel uit.
Vooruit.
Kom op. Ga door.
Vooruit.
Vooruit. Oprukken.
Gas. - Gas.
Gas.
Manley, gas. Manley.
Lieverd, ik ben het. Wij zijn hier.
De kinderen zijn hier.
Nina. - Ja, mijn liefste.
Kom.
Dat is Joan.
Laat hem je gezicht voelen. Kom maar.
Zie je wel? Brian.
Waar is Jack?
Ik ben hier, vader.
Ik dacht dat ik dood was. - O, nee.
Je bent blootgesteld aan chloorgas, je ogen zijn aangetast...
maar ze zijn ervan overtuigd dat je zicht weer zal terugkeren.
De rest van de mannen? Costin? - Mr Costin is ongedeerd.
Je brigade heeft veel verliezen geleden, maar was de enige die zich niet terugtrok.
Vanwege je heldenmoed, ben je gepromoveerd tot luitenant- kolonel.
Luitenant-kolonel? Na alles wat hij heeft gedaan?
Ik denk dat ik over het Amazonegebied heb gedroomd.
Ik ben bang dat u misschien nooit meer zult terugkeren naar uw jungle.
Het spijt me.
Rust maar uit.
Het komt allemaal goed.
Ik moet teruggaan. - Mijn liefste...
je moet daar nu niet over nadenken.
Ik neem de kinderen even mee naar buiten.
Kom maar mee.
Vader.
Stoke Canon, Engeland, 1923
Amerika is zeer gefascineerd van u.
Onze lezers vragen zich af waar u sinds de oorlog bent geweest.
Ik ben dankbaar voor hun interesse.
U kunt uw lezers vertellen dat ik hersteld ben van mijn verwondingen...
en mij hebt aangepast aan het thuisleven.
Uw zoektochten in Zuid-Amerika hebben geleid tot een enorme interesse...
in ontdekkingsreizen in de Verenigde Staten. Er zijn vele nieuwe reizen gepland.
Is dat zo? - Ja.
Dr Hamilton Rice vertrekt spoedig naar Brazilië met radio en vliegtuigen.
Hij neemt een groot en een zeer goed bewapend gezelschap mee.
Laten we hopen dat Dr Rice met al zijn wapens niet vernietigd wat hij wenst te ontdekken.
Mag ik u iets vragen? - Ja, kolonel.
Hoe heeft u ons hier gevonden? - Uw zoon, kolonel. Hij schreef ons een brief.
Heeft hij u dat niet verteld?
Goed geschoten, Jack. - Dank u, vader.
Je wordt al zeer bedreven met dat geweer.
Oefening baart kunst.
Ik heb iets voor je.
Dit is door een Guayana-indianenopperhoofd aan mij gegeven.
Een groot man. Het is nu voor jou.
Dank u.
Dat moet een geweldige dag zijn geweest.
U gelooft nog steeds in Z, of niet?
Dat wij de indianen hebben onderschat?
Daarom zouden wij terug moeten gaan.
U en ik samen. Om de stad voor eens en altijd te vinden.
Ik ben nu een ouwe zak.
Vader, u en ik, we weten allebei dat u gemakkelijk mijn sterke punten overtreft.
En nu kunt u weer goed zien, is er niets dat ons tegenhoudt.
Vader...
de Amerikanen zullen er heen gaan met hun wapens.
En dan moeten we maar hopen dat zij de indianen niet zullen vernietigen.
We moeten het zien te vinden voordat zij dat doen.
Ik wil niks liever dan met u mee te gaan, vader.
Dat is wat ik altijd al heb gewild.
We zullen een hogere autoriteit moeten raadplegen.
Ik begrijp dat het gevaarlijk is...
maar u heeft zelf gezegd, met wat er in Europa is gebeurd...
is het onmogelijk om ongeschonden door het leven te komen.
Zoveel mannen van mijn leeftijd zijn niet teruggekeerd van de oorlog...
en wie zegt dat het nooit meer zal gebeuren?
Dat zou kunnen, moeder. Het kan weer gebeuren.
Ik zou eigenlijk woest moeten zijn omdat jij net...
mijn eigen woorden tegen mij hebt gebruikt.
En hoe kan ik die weerleggen? Ik heb ze zelf gezegd.
Joan is zo vervelend. Ze heeft me geslagen.
Joan, sla hem niet. Dank je. Wegwezen.
Zij sloeg mij in mijn gezicht. - Brian, ik zit midden in een gesprek.
Ga je zus helpen om wat hout te halen. Nu meteen.
Los je geschillen maar zelf op.
Moeder, alstublieft.
Er is geen twijfel dat ik mij dag en nacht zorgen zal maken over mijn mannen in de jungle.
Maar wij hebben onze toekomst nooit door angst laten bepalen.
Dat is alles.
Dank u, moeder.
Dank u, dank u.
Vader, luister, ik...
We zijn er nog niet. - Dat weet ik...
We moeten veel geld binnen zien te halen. - Dat begrijp ik. Ja.
Ga maar. Laat mij even met je moeder praten.
En trainen. - Natuurlijk. Ik begin er meteen mee.
U en ik en Mr Costin. Ik weet zeker dat hij mee wil doen.
Dank u, moeder. Dank u.
Ik ben verbaasd dat je zo snel instemde.
Wat voor keuze had ik? Het is zijn essentiële aard.
Het zou verkeerd zijn om dat te verloochenen.
Trouwens, jij zult erbij zijn om hem te begeleiden.
Hier zijn ze, baas. Mijn laatste aantekeningen.
Hopelijk komen ze van pas.
Kan ik je echt niet overhalen om mee te gaan?
We waren er zo dichtbij, Henry.
Denk eraan wat het zou betekenen...
om het eindelijk samen te vinden.
Baas, ik heb nu een vrouw en kind.
Mijn kinderen waren jonger dan de jouwe nu zijn toen wij op onze eerste reis gingen.
Ik kan niet zeggen dat het geen opoffering was.
Maar als je mijn zoon nu zou kunnen zien, zijn energie en kracht...
Ik garandeer, dat het jouw weerstand onmiddellijk teniet zou doen.
Wilt u nog wat cognac, meneer? - Nee, dank je, Nigel
U nog, meneer? - Nee, dank je.
Begrijp mij niet verkeerd, baas. Ik heb...
veel sympathie voor...
deze zoektocht naar Z...
maar ik kan wat het me kost niet langer opbrengen.
Twijfel je aan het bestaan ervan? - Nee.
Ik betwijfel alleen of Z de antwoorden kan verschaffen die jij zoekt.
Ik wens je succes, mijn goede vriend.
Dit zal geen verwende expeditie zijn.
Topzware missies komen nergens.
Ze blijven aan de rand van de beschaving liggen en koesteren in de publiciteit.
Wij zullen dat niet.
We zullen drie jaar in het veld zijn...
en zullen onze eigen benen staan...
en zullen proberen te overleven door ons eigen vaardigheden.
Stammen zullen onze berichten overnemen... om zo vaak mogelijk te leveren voor publicatie.
Maar wie zal deze reis gaan financieren?
Het geld is gegeven door een consortium van Amerikaanse kranten...
en Mr John D. Rockefeller, Jr.
Bent u zich ervan bewust dat Het Royal Geographical Society...
heeft aangeboden om te helpen met de financiering?
Ik ben blij dat onze natie niet achter blijft.
Ik wil nu graag mijn reisgezel voorstellen...
Mijn eigen zoon, Mr Jack Fawcett.
Hij is een man van grote discipline en heel erg gebrand te slagen.
Nou, we konden ons niet te schande laten maken door de Amerikanen, of wel?
Nee, ik ben trots dat we erin zijn geslaagd om hen halverwege tegemoet te komen.
Sir George, moge hij ruste in vrede, had altijd veel genegenheid voor u.
Maar ik geef mijn fouten toe dat ik lang geleden niet in u geloofde.
Nee. De toekomst is wat nu telt. - Inderdaad.
Ik heb dit de afgelopen 20 jaar bij mij gedragen.
Als wij Z hebben bereikt, zal ik u dit sturen als een teken...
Voor het geval ik besluit niet terug te komen. - Onzin. Onzin.
Wij hebben iets voor u. Mr Barclay, alstublieft.
De hoogste eer van het genootschap.
De gouden medaille van de oprichter.
Die verdient u oprecht, kolonel. Oprecht.
Absoluut.
Alle voorbereidingen zijn getroffen. We vertrekken de 7e naar Portugal...
en zien elkaar dan weer in Brazilië.
Niemand kan ons nu nog verslaan.
Onthoudt, de code met de coördinaten ligt in mijn bureau...
en Mr Costin heeft een kopie onder zijn hoede. - Ja, dat heb je al duizend keer verteld.
Schiet nu maar op anders mis je je boot.
Je bent nu een man, verantwoordelijk voor de zorg van je moeder en zusjes.
Het is een eervolle taak...
niets minder en misschien nog eervoller dan die van ons.
Dag, vader. Ik zal u missen, zoals ik altijd heb gedaan.
Let op je vader voor mij. - Natuurlijk doe ik dat.
En geniet ervan. En wees stoutmoedig.
Dag, Joan. - Dag, vader.
Ik hou van je.
Op zoek naar Z dan. Een nieuwe historie.
Tot ziens, lieve mannen.
40 miljoen, vader.
In de krant staat dat er 40 miljoen mensen onze reis volgen.
Het is ongelofelijk.
Het is prachtig.
Hoe voel je je? - Ik heb me nooit zo goed gevoeld.
Ik ook niet.
We zullen spoedig bij de rivier zijn, en als we geluk hebben zullen we een opera zien.
Is dit waar zij zongen? Het is wonderbaarlijk.
Jammer dat je het niet intact hebt kunnen zien.
De jungle herstelt de balans.
Liefste Cheeky...
dit is de laatste brief die je zult ontvangen voordat wij Z bereiken.
De rest van ons gezelschap is teruggekeerd.
Jack weert zichzelf heel erg goed.
Vandaag hebben we een stam met indianen bereikt...
die ons vertelden over een, voor iedereen buiten hun stam, onbekende grot.
Ze vertellen ons over een enorme steen daar...
bedekt met geschilderde afbeeldingen van mannen en paarden.
Die locatie is misschien de ingang naar Z.
Het opperhoofd is zeer vrijgevig richting ons...
en hij herinnert mij wederom dat wij allemaal zijn gemaakt van dezelfde klei.
Ik verwacht dat wij binnen een maand in contact zullen treden met de oude beschaving.
Daarna, ligt ons lot in de handen van de goden.
Je hoeft niet bang te zijn dat we zullen falen.
Stop, stop.
Kalm blijven.
Ik weet hoe we ze moeten benaderen. Ga maar verder.
Vrienden.
Oké, we lopen terug zoals we zijn gekomen.
Rustig, rustig, niet haasten.
De bosjes in. vlug.
Nee, Jack. Doorlopen. Doorlopen.
Wees dapper.
Er zal ons niks overkomen. Dat is niet ons lot.
De christen is er niet één van ons.
Hij is er ook niet één van hen.
Laten we zijn ziel een huis geven.
We gaan dood.
We zullen hier vandaag sterven.
Zoveel in het leven is een mysterie, mijn jongen.
Wij weten zo weinig van deze wereld.
Maar jij en ik hebben een reis gemaakt die andere mannen zich niet kunnen voorstellen.
En dit heeft ons hart inzicht gegeven.
Ik hou van u, vader.
Ik hou van jou, jongen.
Zullen we proosten?
Eigenlijk, Lord Bernard, ik wilde graag iets voorlezen.
Nu ga ik het voor mijn kiezen krijgen. - Hou op.
Het is iets wat ik heb geschreven voor het geval dat ik de bevalling niet had overleefd.
"Mijn Percy, jouw eerste instinct zal rouwen zijn...
"maar ik vraag je om onze zoon te denken...
"en de liefde die je hem moet tonen."
Ik wist dat het een jongen zou zijn.
"Leer hem altijd te dromen. Op zoek naar het onbekende.
"Om te zoeken naar wat mooi is, is zijn eigen beloning.
"En ik smeek je die woorden te herinneren die zo gemakkelijk te vergeten zijn:
"'Het bereik van een man zou zijn greep moeten overschrijden...
"of waar is de hemel anders voor?"
"Mijn liefste voor altijd. "
Gisteren kwam er een man bij mij op bezoek.
Hij kwam uit Brazilië.
Hij heeft Jack en Percy gezien...
wonend bij de indianen.
Hij zei dat zij beweerden dat ze Z hadden bereikt.
Mijn beste, er zijn nu al jaren voorbij.
We hebben bijna 100 mannen gestuurd om op zoek te gaan naar uw man en zoon en...
ik ben bang dat wij het onvermijdelijke moeten accepteren.
Sir John, ik geef toe dat de gruwelijke last en verdriet enorm is.
En ik lijd met hart en ziel.
Het heeft al mijn wilskracht weggenomen...
om gruwelen uit mijn hoofd te halen, maar ik smeek u...
om het vertrouwen niet te verliezen.
Ik mag niet twijfelen...
na zoveel jaren van opoffering.
Het is mijn eigen levenswerk geworden.
De Braziliaan heeft mij dit gegeven, om aan u te geven.
Hij zei dat Percy hem had verteld dat u het zou begrijpen.
Ik heb mezelf getraind om neutraal te zijn voor bewijs, maar dit is absoluut...
dit is absoluut een teken.
Ja. Ik zal het laten onderzoeken.
Dank u. Meer kan ik niet vragen.
Velen reddingtroepen hebben geprobeerd om Percy en Jack te vinden, geen één was succesvol.
Nina Fawcett bleef hoop houden dat zij zouden terugkeren, tot aan haar dood in 1954.
Fawcett's geloof in de verloren beschaving werd bijna 100 jaar belachelijk gemaakt.
Maar in de 21ste eeuw ontdekten archeologen een asthenisch netwerk met oude wegen...
bruggen en landbouwontwikkelingen door de jungle van het Amazonegebied.
Tussen die plekken lag Fawcett's voorgestelde locatie voor de 'City of Z'.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Marsman, Nightfalls & Mystique